یکی از انتقاداتی که  - دستکم تا امروز - به ستاد تورنگ وارد است،عدم تکاپوی جدی رسانه ای آنهاست.اجماع شیوخ و سنت گرایان اصولگرا نوعی رخوت و سالخوردگی به ستاد تزریق کرده است.متانت تورنگ نیز بر شدت این مساله می افزاید.

اینکه ستاد ایشان به تقویب شبکه اجتماعی - به معنای واقعی واژه - نمی اندیشد،قابل پذیرش نیست.تورنگ و اعضای ستادش باید بدانند که تبلیغات سنتی،دیری ست فاقد کارکرد است و این کهنگی بی شک به او ضربه خواهد زد.

برای نمونه،محل ِ بالنسبه رسمی حضور رسانه ی تورنگ، تنها در سایتی ست که مقامی در اهل رسانه ندارد و الزامات رسانه ای را درک نمی کند.این مساله،نه با توجیهات رقابت انتخاباتی راست می آید و نه با فراست سیاسی به تفاهم منطقی  می نشیند.توان آن سایت از ساخت و پرداخت یک دیالتیک سیاسی-رسانه ای خارج است.

برای «عرضه» داشته های عنایت اله تورنگ،باید فراتر از این ستاد ِ پیر و دست و پاگیر،دنبالِ تقاضاهای شبکه اجتماعی - اعم از رسانه ای،سیاسی اقتصادی - را گرفت.